Δηλάκη Γεωργία
Κοινωνιολόγος, Διδάκτωρ Ψυχολογίας

Αδιαμφισβήτητα, η συνεχιζόμενη οικονομική κρίση επηρεάζει αρνητικά
τις σχέσεις μας: ερωτικές, κοινωνικές, επαγγελματικές. Το κλίμα
αστάθειας, που είναι συνυφασμένο με την κρίση, οδήγησε στην υπερίσχυση
συναισθημάτων και συμπεριφορών που, αντί να μας κάνουν καλύτερους,
βγάζουν στην επιφάνεια το χειρότερο εαυτό μας. Οι αλλαγές στις μορφές
εργασίας, η μείωση των εισοδημάτων με την ταυτόχρονη αύξηση των
υποχρεώσεων προς την πολιτεία, οι γρήγοροι ρυθμοί για την επιβίωση, μας
έκαναν να ξεχάσουμε τις απολαύσεις της ζωής, να παραμερίσουμε τη γνώση
μαζί με άλλες διαχρονικές αξίες και αρετές –σε τέτοιο σημείο ώστε να
δικαιολογούμε και τη στάση μας- και να βιώνουμε την παραίτηση,
αδυνατώντας να αγωνιστούμε και να κερδίσουμε αυτά που αξίζουμε. Έτσι,
αναπόφευκτα, οδηγηθήκαμε στην αποξένωση, αδύναμοι για την ανάπτυξη
ισορροπημένων, υγιών, δυνατών σχέσεων και τελικά στην αλλοτρίωση, δηλαδή
την αλλοίωση της ίδιας της ύπαρξής μας. Μπορεί το φαινόμενο της
αλλοτρίωσης να μην είναι σημερινό, αλλά στη σύγχρονη κοινωνία έχει πάρει
τρομακτικές διαστάσεις.
Μπορούμε να γυρίσουμε την πλάτη σε ό,τι μας αλλοίωσε το χαρακτήρα, το
ήθος και την κουλτούρα μας, «στεγανοποιώντας τις ρωγμές» που άφησαν
χώρο για αυτές τις εισβολές.
Τι να αφήσουμε στην άκρη για να καταφέρουμε να γίνουμε καλύτεροι και να «χτίσουμε» πιο δυνατές σχέσεις;

Τη σύγκριση με τους γύρω μας

Η διαδικασία των συγκρίσεων της ζωής μας με τη ζωή άλλων ατόμων της
καθημερινότητάς μας είναι ανθρώπινη και αναπόφευκτη. Χωρίς να πάψετε να
προσπαθείτε για το καλύτερο στη ζωή σας, προσπαθήστε να ξεχάσετε αυτά
που θα θέλατε να έχετε,  εστιάζοντας και νιώθοντας ευγνωμοσύνη για αυτά
που ήδη έχετε.
Εξίσου άστοχη είναι και η διαδικασία σύγκρισης του/της συντρόφου σας
με άλλους (π.χ. «ο Κώστας είναι πιο επιτυχημένος από σένα», «η Ελένη
είναι πιο δυναμική») που μπορεί να πυροδοτήσει αισθήματα κατωτερότητας ή
πικρίας και αναπόφευκτα συγκρούσεις με καταστροφικά αποτελέσματα για
τις σχέσεις.
Μέσα στην κρίση, όλοι μας μετράμε στόχους και όνειρα που δεν
μπορέσαμε να πετύχουμε ή επιθυμίες που έμειναν απραγματοποίητες, όχι
γιατί εμείς ήμασταν νωθροί ή δεν προσπαθήσαμε αλλά γιατί εξωγενείς
παράγοντες, πέρα από τον έλεγχό μας, δεν μας άφησαν. Αυτό δεν σημαίνει
ότι πρέπει να κάνετε τους δικούς σας ανθ