Υπασβεστιαιμία Μετά από Θυρεοειδεκτομή!



Πόσο συχνά και γιατί συμβαίνει;

Η κάκωση των παραθυρεοειδών αδένων είναι η συνηθέστερη επιπλοκή της θυρεοειδεκτομής. Λόγω αυτής εμφανίζεται ΠΑΡΟΔΙΚΗ υπασβεστιαιμία μετεγχειρητικά σε ποσοστά που κυμαίνονται από 20 % έως 40 %.
Η υπασβεστιαιμία είναι παροδική στους περισσότερους από τους ασθενείς αυτούς, εντούτοις όμως ΜΟΝΙΜΗ υπασβεστιαιμία μετά από θυρεοειδεκτομή παρατηρείται σε ποσοστά που κυμαίνονται από 1 % έως 30 % (ανάλογα με την εμπειρία του χειρουργού).
Η υπασβεστιαιμία στις περιπτώσεις αυτές οφείλεται σε βλάβη των παραθυρεοειδών αδένων κατά την διάρκεια της θυρεοειδεκτομής λόγω ενός συνδυασμού παραγόντων (μηχανικοί παράγοντες [όπως διακοπή της αιμάτωσης των παραθυρεοειδών και ισχαιμία, δημιουργία αιματώματος κλπ], θερμικοί παράγοντες [θερμική κάκωση λόγω χρήσης διαθερμίας], κατά λάθος αφαίρεση παραθυρεοειδών [σε ποσοστό που ποικίλει από 10 – 30 %] κλπ).
Σε ένα ποσοστό έως 50 % ένας παραθυρεοειδής μπορεί να βρίσκεται σε ενδοθυρεοειδική θέση (οπότε είναι αδύνατη η διατήρησή του κατά τη διάρκεια της θυρεοειδεκτομής).
Η εμφάνιση μετεγχειρητικής υπασβεστιαιμίας μπορεί να προληφθεί με την ιδιαίτερα προσεκτική τεχνική κατά τη διάρκεια της θυρεοειδεκτομής, αναγνωρίζοντας τους παραθυρεοειδείς αδένες και φροντίζοντας για τη διατήρηση της αιμάτωσής τους και με την τεχνική της αυτομεταμόσχευσης στη διάρκεια της αρχικής επέμβασης σε περίπτωση που αυτό κριθεί απαραίτητο.
Η εμπειρία του χειρουργού στις επεμβάσεις θυρεοειδούς – παραθυρεοειδών έχει μεγάλη σημασία για την πρόκληση του μόνιμου υποπαραθυρεοειδισμού και της συνακόλουθης υπασβεστιαιμίας.


Γεώργιος Σακοράφας,
Χειρουργός Ενδοκρινών Αδένων

iator.gr