Και οι δύο τους αποτελούν τους ακούραστους βοηθούς και συμπαραστάτες
στο δύσκολο έργο των γονέων, ειδικά όταν οι γονείς δουλεύουν πάρα πολλές
ώρες και λείπουν από το σπίτι.
Η προσφορά τους τόσο σε πρακτικό όσο και σε συναισθηματικό επίπεδο
δεν μπορεί να συγκριθεί με κανέναν άλλο. Τον πρώτο καιρό της συντροφικής
σχέσης και του γάμου το ζευγάρι συνήθως απομακρύνεται από τους γονείς
του και νιώθει ανεξάρτητο. Τις περισσότερες όμως φορές με τον ερχομό του
παιδιού ή των παιδιών, οι γονείς χρειάζονται και πάλι τη βοήθειά τους
για τη φροντίδα των παιδιών τους. Ποια είναι όμως τα χαρακτηριστικά
εκείνα που κάνουν αυτή τη σχέση μοναδική;
Αρχικά, όλα τα παιδιά απολαμβάνουν το γεγονός ότι η γιαγιά και ο
παππούς δε χαλούν τα χατίρια τους, είναι λιγότερο αυστηροί και
περισσότερο ανεκτικοί. Ότι και να ζητήσει το εγγόνι ο παππούς και η
γιαγιά το προσφέρουν, ακόμα και αν αυτό σημαίνει πως πρέπει να
περιορίσουν κάποια από τα δικά τους έξοδα. Ότι παιχνίδι και να προτείνει
το παιδί η γιαγιά και ο παππούς θα το παίξουν είτε τους αρέσει είτε
όχι.
Προσφέρουν μεγαλύτερη αποδοχή, κατανόηση και λιγότερη πειθαρχεία στα
παιδιά, δημιουργώντας μια πιο χαλαρή σχέση. Ποιο παιδί δεν ξέρει πως στο
σπίτι του παππού και της γιαγιάς υπάρχει το μαγικό ντουλάπι γεμάτο
λαχταριστές λιχουδιές; Επιπρόσθετα, εμπλουτίζεται ο ψυχικός κόσμος των
παιδιών, δημιουργώντας στα παιδιά μία ξεκάθαρη αίσθηση της οικογενειακής
ταυτότητας. Το παιδί δηλαδή μεγαλώνοντας γνωρίζει τις ρίζες του, τις
οικογενειακές παραδόσεις και αξίες, τις οικογενειακές ιστορίες και μέσα
από όλα αυτά συγκροτεί μια γερή αίσθηση οικογενειακής ταυτότητας.
Ποια είναι όμως τα πράγματα που αγαπούν περισσότερο τα εγγόνια στους παππούδες;

  • Δείχνουν τεράστια υπομονή και δε μαλώνουν παρά ελάχιστες φορές
  • Κάνουν μαζί δημιουργικές ασχολίες (π.χ. φτιάχνουν μαζί κουλουράκια, φροντίζουν τα λουλούδια του κήπου, κάνουν χειροτεχνίες)
  • Παίζουν μαζί ότι παιχνίδι και αν ζητήσει το παιδί
  • Διηγούνται τις καλύτερες ιστορίες και τα πιο ωραία παραμύθια
  • Προσφέρουν τα καλ