Επικίνδυνη είναι η αθώα και τόσο συνηθισμένη βόλτα του μωρού με το καροτσάκι, σύμφωνα με νέα βρετανική επιστημονική έρευνα, καθώς τα μωρά και τα μικρά παιδιά στα καροτσάκια εκτίθενται συστηματικά σε ρύπανση έως 60% μεγαλύτερη σε σχέση με τους ενήλικες.

Αυτό, κατά τους επιστήμονες, οφείλεται στο ότι τα καροτσάκια βρίσκονται πιο κοντά στο έδαφος, με συνέπεια τα παιδάκια να είναι εκτεθειμένα περισσότερο στις εξατμίσεις των αυτοκινήτων.

Οι ερευνητές του Πανεπιστημίου του Σάρεϊ, με επικεφαλής τον καθηγητή Πρασάντ Κουμάρ συμβούλευσαν τους γονείς να αποφεύγουν τους δρόμους με πολλά αυτοκίνητα και τις στάσεις λεωφορείων, όταν βγάζουν το παιδί τους βόλτα, καθώς επίσης να χρησιμοποιούν κάλυμμα ή σκέπαστρο στο καροτσάκι.

Η ρύπανση του αέρα είναι μεγαλύτερη σε ύψος έως ένα μέτρο από το έδαφος και τα μωρά στα καροτσάκια βρίσκονται σε ύψος 0,6 έως 0,9 μέτρα, με αποτέλεσμα να εισπνέουν περισσότερα τοξικά σωματίδια από ότι οι μεγάλοι.


Τα σωματίδια αυτά μπορούν να διαταράξουν την ομαλή ανάπτυξη του παιδικού εγκεφάλου και να επιφέρουν άλλα προβλήματα υγείας.

usay.gr



Ούτε πολλούς αλλά ούτε και πολύ λίγους υδατάνθρακες στη διατροφή συνιστούν οι επιστήμονες όταν ο στόχος είναι η παράταση του προσδόκιμου ζωής.


Σύμφωνα με μια νέα μεγάλη αμερικανική επιστημονική μελέτη που δημοσιεύεται στην επιθεώρηση The Lancet Public Health, μια διατροφή είτε με μεγάλη περιεκτικότητα σε υδατάνθρακες είτε πολύ φτωχή στο μακροθρεπτικό συστατικό μπορεί να «κόψει» χρόνια ζωής.

Η χρυσή τομή στην κατανάλωση υδατανθράκων

Στο πλαίσιο της μελέτης, οι ερευνητές συγκέντρωσαν και ανέλυσαν διατροφικά στοιχεία που αφορούσαν 15.400 ανθρώπους, βάσει των οποίων υπολογίστηκε πόσες θερμίδες λαμβάνει καθένας από αυτούς από υδατάνθρακες, λιπαρά και πρωτεΐνες.
Έπειτα από περίοδο παρακολούθησης 25 ετών, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι τον μικρότερο κίνδυνο θανάτου διέτρεχαν όσοι λάμβαναν ποσοστό 50-55% των ημερήσιων θερμίδων τους από υδατάνθρακες, συγκριτικά με όσους λάμβαναν περισσότερες ή λιγότερες θερμίδες από υδατάνθρακες. Ένα τέτοιο επίπεδο κατανάλωσης θεωρείται μέτριο και συνάδει με τις επίσημες διατροφικές συστάσεις επίσημων φορέων όπως ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας.
Οι ερευνητές υπολόγισαν ότι οι άνθρωποι που ανήκουν στην ομάδα μέτριας κατανάλωσης υδατανθράκων, από την ηλικία των 50 ετών, αναμένεται να ζήσουν κατά μέσο όρο 33 χρόνια επιπλέον. Αυτό το προσδόκιμο ήταν:

  • Κατά 4 χρόνια μεγαλύτερο συγκριτικά με όσους ακολουθούσαν μια διατροφή με ελάχιστους υδατάνθρακες (το πολύ 30% των ημερήσιων θερμίδων),
  • Κατά 2,3 χρόνια μεγαλύτερο συγκριτικά με όσους ακολουθούσαν μια διατροφή με λίγους υδατάνθρακες (30%-40% των ημερήσιων θερμίδων),
  • Κατά 1,1 χρόνια μεγαλύτερο συγκριτικά με όσους ακολουθούσαν μια διατροφή πολύ πλούσια σε υδατάνθρακες (τουλάχιστον 65% των ημερήσιων θερμίδων).
Τα νέα ευρήματα φάνηκε να συνάδουν με αυτά παλαιότερης μελέτης, με την οποία συνέκριναν τη μελέτη τους οι ερευνητές, η οποία αφορούσε πάνω από 400.000 ανθρώπους από 20 χώρες.
Σε δεύτερη φάση, οι ερευνητές συνέκριναν μια διατροφή με λίγους υδατάνθρακες και πλούσια σε πρωτεΐνες και λιπαρά ζωικής προέλευσης με μια διατροφή με λίγους υδατάνθρακες αλλά πλούσια σε πρωτεΐνες και λιπαρά φυτικής προέλευσης. Από τη σύγκριση αυτή προέκυψε ότι η αντικατάσταση των υδατανθράκων με προϊόντα ζωικής προέλευσης (αρνί, μοσχάρι, χοιρινό, κοτόπουλο, τυρί) συνδέεται με ελαφρώς αυξημένο κίνδυνο θανάτου. Στον αντίποδα, η αντικατάσταση των υδατανθράκων με πρωτεΐνες και λιπαρά φυτικής προέλευσης, για παράδειγμα από όσπρια και ξηρούς καρπούς, φάνηκε να μειώνει ελαφρώς τον κίνδυνο θανάτου.
Σχολιάζοντας τα νέα ευρήματα, η επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας, Δρ Σάρα Σαϊντέλμαν από το νοσοκομείο Brigham and Women's Hospital της Βοστώνης, αναφέρει πως οι δίαιτες με λίγους υδατάνθρακες στις οποίες οι υδατάνθρακες αντικαθίστανται με πρωτεΐνες ή λιπαρά –για παράδειγμα η δίαιτα Άτκινς ή η κετογονική δίαιτα– είναι σήμερα εξαιρετικά δημοφιλείς για την απώλεια των περιττών κιλών, ωστόσο από τη μελέτη προκύπτει ότι σε βάθος χρόνου η μέτρια κατανάλωση υδατανθράκων είναι πιο ωφέλιμη.
Αν κάποιος αποφασίσει να ακολουθήσει μια διατροφή με λίγους υδατάνθρακες, συμβουλεύει η Δρ Σαϊντέλμαν, θα πρέπει τουλάχιστον να επιλέξει να αντικαταστήσει τους υδατάνθρακες με πρωτεΐνες ή λιπαρά φυτικής προέλευσης και όχι ζωικής, καθώς φαίνεται να συμβάλλουν σε μεγαλύτερο βαθμό στην υγιή γήρανση.

onmed.gr


Το ξαφνικό αίσθημα φόβου, νευρικότητας και ανεξήγητης ανησυχίας, με ή χωρίς λόγο, συχνά χαρακτηρίζεται ως άγχος. Εκτός από την ιατρική βοήθεια, υπάρχουν πολλά κόλπα και συμβουλές για να διευκολύνετε τον εαυτό σας μέσα σε λίγα λεπτά. Εάν και εσείς πάσχετε από άγχος, μπορείτε να δοκιμάσετε αυτά τα αποτελεσματικά κόλπα για να απαλλαγείτε.

Αποδεχθείτε το

Πρώτα απο όλα, μην αρνηθείτε ότι ανησυχείτε για κάτι. Αποδεχτείτε το γεγονός ότι υπάρχει κάτι που σας ενοχλεί, μην το πολεμάτε. Η άρνηση θα το κάνει μόνο χειρότερο. Απλά καθίστε και μιλήστε στον εαυτό σας. Πείτε στον εαυτό σας ότι θα περάσει και τα πράγματα θα αλλάξουν.

Αποσπάστε τον εαυτό σας

Παρόλο που είναι πολύ δύσκολο να βγούμε από τις κρίσεις άγχους, είναι πιθανό και δυνατό να το διαχειριστεί κανείς με επιτυχία, με αποτέλεσμα το άγχος να μειωθεί σε λίγα λεπτά. Εάν αντιμετωπίζετε μια επίθεση άγχους, δοκιμάστε να αποφύγετε τις σκέψεις  ή την κατάσταση που νομίζετε ότι συνέβαλε στην κρίση άγχους. Απλά, αρχίστε να παρακολουθείτε κάποια αστεία βίντεο, κάντε μια βόλτα, κάντε κάτι που συνήθως σας ηρεμεί. Το να δείτε κάτι αστείο ή κάτι που μπορεί να σας κρατήσει το ενδιαφέρον αμείωτο, είναι συνήθως η καλύτερη μέθοδος.

Ξεσπάστε

Το ξέσπασμα είναι η καλύτερη τεχνική για να ηρεμήσετε. Μια έκφραση των συναισθημάτων πάντα βοηθά. Εάν καταπνίξετε το άγχος σας, θα αυξηθεί μόνο. Ας υποθέσουμε ότι είστε στη δουλειά και ξαφνικά είστε ανήσυχοι, δεν μπορείτε να ξεσπάσετε σε κανέναν σε αυτή την περίπτωση. Καλέστε κάποιον κοντινό σας άνθρωπο, με τον οποίο να αισθάνεστε άνετα. Μερικές φορές το κλάμα και η ομιλία είναι δύο καλύτεροι τρόποι ξεσπάσματος.

Φροντίστε τον εαυτό σας


Άλλος ένας αποτελεσματικός τρόπος να ηρεμήσετε. Πηγαίνετε στο πλησιέστερο κέντρο αισθητικής. Ζητήστε ένα χαλαρωτικό μασάζ κεφαλής και σώματος, μανικιούρ / πεντικιούρ. Απλά κλείστε τα μάτια σας και χαλαρώστε. Τίποτα δεν λειτουργεί καλύτερα από την προσωπική μας περιποίηση.

iatronet.gr


Ο εισπνεόμενος ατμός του ηλεκτρονικού τσιγάρου καταστρέφει κύτταρα του ανοσοποιητικού, δυσκολεύοντας τους πνεύμονες να απαλλαγούν από δυνητικά επικίνδυνους μικροοργανισμούς


Το ηλεκτρονικό τσιγάρο, παρόλο που είναι πιο ασφαλές από το κανονικό τσιγάρο, ενέχει τους δικούς του κινδύνους και μπορεί να αποδειχθεί πιο επιβλαβές σε βάθος χρόνου από όσο θεωρείται έως τώρα, σύμφωνα με μια νέα επιστημονική έρευνα. Οι βρετανοί επιστήμονες εξέφρασαν «μεγάλες επιφυλάξεις για την ευρέως διαδεδομένη άποψη ότι τα ηλεκτρονικά τσιγάρα είναι ασφαλή».

Ο εισπνεόμενος ατμός του ηλεκτρονικού τσιγάρου, σύμφωνα με τη νέα μελέτη, καταστρέφει κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος, δυσκολεύοντας με τον τρόπο αυτό τους πνεύμονες να απαλλαγούν από δυνητικά επικίνδυνους μικροοργανισμούς και από τις λοιμώξεις. Έτσι, μπορεί να πυροδοτήσει αργότερα στη ζωή παθήσεις όπως η Χρόνια Αποφρακτική Πνευμονοπάθεια (ΧΑΠ).

Προηγούμενες μελέτες έχουν εστιάσει κυρίως στις χημικές ουσίες που περιέχει το υγρό του ηλεκτρονικού τσιγάρου προτού γίνει ατμός, αλλά η νέα μελέτη εστιάζει στον ίδιο τον ατμό. Οι ερευνητές του Πανεπιστημίου του Μπέρμιγχαμ, με επικεφαλής τον καθηγητή πνευμονολογίας Ντέηβιντ Θίκετ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο πνευμονολογικό περιοδικό "Thorax" (Θώραξ), σύμφωνα με το BBC και το πρακτορείο Ρόιτερς, βρήκαν ένα τρόπο να μιμούνται στο εργαστήριο τις επιπτώσεις της άτμισης πάνω σε κύτταρα πνευμόνων που είχαν λάβει από οκτώ μη καπνιστές.

Διαπίστωσαν ότι ο ατμός του ηλεκτρονικού τσιγάρου ευνοεί την πρόκληση φλεγμονής και παράλληλα καταστέλλει τη δράση των μακροφάγων κυττάρων του ανοσοποιητικού συστήματος, τα οποία παίζουν ζωτικό ρόλο για το καθάρισμα του οργανισμού από βακτήρια, σωματίδια σκόνης, αλλεργιογόνες ουσίες κ.α.

Οι ερευνητές ανέφεραν ότι ορισμένες επιπτώσεις του ατμού πάνω στον πνευμονικό ιστό μοιάζουν παρόμοιες με εκείνες που παρατηρούνται στους πνεύμονες τακτικών καπνιστών και όσων έχουν χρόνιες παθήσεις όπως η ΧΑΠ. Επειδή όμως η νέα μελέτη έγινε σε εργαστηριακές και όχι σε κλινικές συνθήκες, οι βρετανοί επιστήμονες επεσήμαναν την ανάγκη να γίνουν περισσότερες έρευνες πάνω στις μακροπρόθεσμες επιπτώσεις της άτμισης.

Ο δρ Θίκετ δήλωσε ότι παρόλο που το ηλεκτρονικό τσιγάρο είναι ασφαλέστερο από το παραδοσιακό, μπορεί να είναι επιβλαβές σε βάθος χρόνου, καθώς η σχετική έρευνα για τις μακροπρόθεσμες επιπτώσεις του βρίσκεται ακόμη στα σπάργανα.

Όπως είπε, «σε σχέση με τα καρκινογόνα μόρια που περιέχει ο καπνός του κανονικού τσιγάρου, ο ατμός του ηλεκτρονικού σίγουρα περιέχει μικρότερο αριθμό καρκινογόνων ουσιών. Από άποψη κινδύνου για καρκίνο, το ηλεκτρονικό τσιγάρο είναι πιο ασφαλές, αλλά αν κανείς ατμίζει για 20 ή 30 χρόνια και αυτό μπορεί να προκαλέσει ΧΑΠ, τότε αυτό είναι κάτι που χρειάζεται να ξέρει ο ατμιστής. Δεν πιστεύω ότι τα ηλεκτρονικά τσιγάρα είναι πιο επιβλαβή από τα κανονικά, αλλά θα πρέπει να έχουμε ένα επιφυλακτικό σκεπτικισμό για το κατά πόσο είναι τόσο ασφαλή όσο νομίζουμε».

Δεν υπάρχει μια ενιαία γραμμή διεθνώς απέναντι στο ηλεκτρονικό τσιγάρο, καθώς το θέμα βρίσκεται υπό διερεύνηση. Οι αρχές δημόσιας υγείας της Βρετανίας ωθούν τους καπνιστές να στραφούν σε αυτό ως ασφαλέστερη επιλογή, στις ΗΠΑ οι ειδικοί έχουν προειδοποιήσει ότι τα ηλεκτρονικά τσιγάρα αυξάνουν τον κίνδυνο εθισμού των νέων στη νικοτίνη, ενώ ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας έχει δηλώσει ανήσυχος ότι η θέρμανση του υγρού των ηλεκτρονικών τσιγάρων μπορεί να οδηγήσει στο σχηματισμό τοξικών ουσιών.

protothema.gr                         


Η ούρηση είναι μία από τις ζωτικές λειτουργίες του σώματος, αλλά συνήθως δεν ασχολούμαστε μαζί της εάν δεν υπάρξει κάποιο πρόβλημα, όπως οι ουρολοιμώξεις, που είναι πολύ συνηθισμένες τώρα το καλοκαίρι.


Ωστόσο, δεν είναι καθόλου καλή ιδέα να αγνοούμε βασικά πράγματα για μία τόσο σημαντική λειτουργία και τα όργανα που είναι κυρίως υπεύθυνα γι’ αυτήν.
Ο πρόεδρος της Ελληνικής Ουρολογικής Εταιρείας, Δρ Ηρακλής Πούλιας, τ. διευθυντής στην Ουρολογική Κλινική του Κοργιαλένειου Μπενάκειου Νοσοκομείου ΕΕΣ, παραθέτει 11 δεδομένα που πρέπει να γνωρίζουμε.
1. Ο μέσος ενήλικας παράγει περίπου 6,5 φλιτζάνια ούρα την ημέρα. Η παραγωγή αυτή γίνεται σταδιακά από τους νεφρούς. Τα παραγόμενα ούρα αποθηκεύονται στην ουροδόχο κύστη, η οποία συνδέεται με τους νεφρούς με δύο σωληνάκια, τους λέγονται ουρητήρες.
2. Η ουροδόχος κύστη ενός ενήλικα έχει μέγεθος μεγάλου γκρέιπφρουτ και την ικανότητα να διαστέλλεται για να δεχτεί τα ούρα και να συστέλλεται όταν αδειάζει. Η μέγιστη ποσότητα ούρων που μπορεί με άνεση να δεχτεί και να κρατήσει για χρονικό διάστημα 2-5 ωρών είναι 1,5-2 φλιτζάνια ούρα (αντιστοιχούν σε 400-500 ml).

3. Είναι φυσιολογικό να ουρεί κανείς 4-8 φορές στη διάρκεια ενός 24ωρου. Στη διάρκεια της νύχτας, όμως, πρέπει να αντέχει 8 ώρες χωρίς να ουρήσει (αν και το να ξυπνάει μία φορά το βράδυ θεωρείται στα όρια του φυσιολογικού). Με το πέρασμα του χρόνου η συχνότητα της ούρησης μπορεί να αυξηθεί. Αν πάντως κάποιος ουρεί συχνότερα το βράδυ και/ή στη διάρκεια της ημέρας, χωρίς να πίνει πάρα πολλά υγρά, ενδέχεται να έχει κάποιο πρόβλημα με την κύστη του. Επομένως καλό είναι να συμβουλευτεί έναν γιατρό.

provlima sto ouropoiitiko

4. Περισσότεροι από ένας στους οκτώ ενήλικες πάσχουν από σύνδρομο της υπερδραστήριας κύστης, κατά το οποίο έχουν επιτακτική ανάγκη για ούρηση ακόμα κι αν η ουροδόχος κύστη δεν είναι γεμάτη. Οι άνθρωποι αυτοί έχουν επίσης συχνουρία (ουρούν πάνω από 7 φορές στη διάρκεια της ημέρας), νυκτουρία (ξυπνούν πάνω από 2 φορές κάθε βράδυ για να ουρήσουν) και/ή επείγουσα αναγκαστική ούρηση (συχνά με ανεπιθύμητη απώλεια ούρων). Περίπου ένας στους τρεις πάσχοντες από υπερδραστήρια κύστη έχουν και ακράτεια ούρων.
5. Τα ούρα ενός υγιούς ανθρώπου φυσιολογικά πρέπει να είναι στείρα, δηλαδή να μην περιέχουν καθόλου παθολογικά βακτήρια και άλλους μικροοργανισμούς (μύκητες).
6. Τα ούρα αποτελούνται κατά 95% από νερό και κατά 2,5% από ουρία. Το υπόλοιπο 2,5% είναι συνδυασμός αλάτων, ορμονών, θρεπτικών συστατικών και κρεατινίνης. Η μέτρηση των επιπέδων της ουρίας και της κρεατινίνης στο αίμα χρησιμοποιείται για την αξιολόγηση της υγείας των νεφρών.
7. Μερικοί άνθρωποι πάσχουν από το επονομαζόμενο σύνδρομο της «ντροπαλής» κύστης. Ουσιαστικά είναι η αδυναμία ενός ατόμου να ουρήσει σε δημόσιο χώρο και μπροστά σε άλλα άτομα. Παρότι όμως η κατάσταση αφορά την ούρηση, ανήκει στις διαταραχές κοινωνικού άγχους (κοινωνικές φοβίες). Η διεθνής επιστημονική ονομασία του συνδρόμου είναι παρούρηση (paruresis).
8. Ένα στα τρία άτομα ηλικίας άνω των 40 ετών αναφέρουν ότι «μερικές φορές» αντιμετωπίζουν επεισόδια ακράτειας ούρων, διαφόρων επιπέδων σοβαρότητας.
9. Το χρώμα των ούρων είναι ενδεικτικό της κατάστασης της υγείας του οργανισμού. Τα ούρα φυσιολογικά πρέπει να έχουν ανοικτό κίτρινο ή υποκίτρινο χρώμα. Αν είναι πιο ανοικτόχρωμα ή διαφανή, το άτομο πίνει πάρα πολύ νερό και ίσως πρέπει να το μειώσει λίγο. Αν είναι πιο σκούρα ή άλλου χρώματος μπορεί να υποδηλώνουν διάφορες διαταραχές και προβλήματα υγείας (από ηπατοπάθειες έως αφυδάτωση). Αν έχουν αφρό, μπορεί να υποδηλώνουν υπερκατανάλωση πρωτεϊνών (π.χ. κρέατος) ή νεφρικό πρόβλημα.
10. Η διατροφή μπορεί να επηρεάσει το χρώμα και τη μυρωδιά των ούρων. Για παράδειγμα, η κατανάλωση παντζαριών και μούρων μπορεί να τους προσδώσει μια ροζ έως κόκκινη χροιά (πολλοί ανησυχούν ότι είναι αίμα). Αντίστοιχα, τα καρότα μπορεί να τους προσδώσουν πορτοκαλί χροιά. Η κατανάλωση αλκοόλ, καφέ, σπαραγγιών και σκόρδου μπορεί να επηρεάσει τη μυρωδιά των ούρων. Το ίδιο και ορισμένες παθήσεις (π.χ. βακτηριακές λοιμώξεις, ηπατοπάθειες, σακχαρώδης διαβήτης). Σε περίπτωση αμφιβολίας, όμως, καλύτερη είναι η αξιολόγηση από έναν γιατρό.
11. Όταν η ουροδόχος κύστη δεν αδειάζει καλά, αλλά παραμένουν σε αυτή στάσιμα ούρα μπορεί να αναπτυχθεί ουρολοίμωξη, αλλά και πέτρα (λίθος) στην κύστη. Αν και οι λίθοι της κύστης συχνά είναι τόσο μικροί ώστε δεν μπορούμε να τους δούμε με γυμνό μάτι, έχουν βρεθεί και πολύ μεγάλοι λίθοι. Ο μεγαλύτερος είχε μήκος 17,9 εκατοστά, πάχος 12,7 εκατοστά και ύψος 9,5 εκατοστά και ζύγιζε 1,9 κιλά, σύμφωνα με το Βιβλίο των Ρεκόρ Γκίνες.

onmed.gr


Μϋθος: Η αυστηρή δίαιτα επιταχύνει το μεταβολισμό.
Αλήθεια: Είναι η άσκηση που ενισχύει πραγματικά το μεταβολισμό. Δεν μπορείτε να αυξήσετε το μεταβολισμό ακολουθώντας ένα συγκεκριμένο πλάνο διατροφής. Στην πραγματικότητα, το αυστηρό πλάνο διατροφής κάνει δύσκολη την άσκηση.
Μύθος: Οι πλούσιες σε άμυλο τροφές οδηγούν σε αύξηση του σωματικού βάρους.
Αλήθεια: Πολλά τρόφιμα πλούσια σε άμυλο έχουν μικρή ποσότητα θερμίδων και λίπους. Ποτέ δεν είναι σοφό να εξαλείψετε εντελώς τα πλούσια σε άμυλο τρόφιμα από τη διατροφή σας, καθώς το άμυλο είναι μία από τις τρεις κύριες πηγές ενέργειας για το ανθρώπινο σώμα.
Βρώμη, σόγια, ψωμί, ρύζι, ζυμαρικά, φρούτα και πατάτες είναι μερικές από τις τροφές χαμηλών θερμίδων αμύλου.
Μύθος: Η παράλειψη γευμάτων είναι ο καλός τρόπος για να κόψετε θερμίδες.
Αλήθεια: Η παράκαμψη γευμάτων δεν είναι ένας υγιής τρόπος να χάσετε βάρος. Μπορεί να εκπλαγείτε αν μάθετε ότι παρακάμπτοντας το γεύμα, μπορεί να καταλήξετε να παίρνετε βάρος. Αυτό συμβαίνει επειδή όταν παραλείπετε ένα γεύμα, ο μεταβολισμός επιβραδύνεται.
Μύθος: τα λίπη πρέπει να αποφεύγονται εντελώς.
Αλήθεια: Δεν είναι σοφό να σταματήσετε εντελώς την πρόσληψη λίπους. Το σώμα μας χρειάζεται κάποια ποσότητα λίπους για να είναι πραγματικά υγιές. Τα καλά λίπη, όπως το ακόρεστο λίπος, είναι πραγματικά ωφέλιμα για τη γενική υγεία του σώματός σας. Βοηθούν τον οργανισμό μας να απορροφήσει τα θρεπτικά συστατικά και να μας καταστήσει χορτάτους για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα. Το ελαιόλαδο και τα ωμέγα 3 λιπαρά οξέα (που βρίσκονται στα ψάρια και τα καρύδια) είναι εξαιρετικά λίπη.
Μϋθος: Η γενετική είναι ο μεγαλύτερος καθοριστικός παράγοντας για το βάρος.
Αλήθεια: Αν και η γενετική διαδραματίζει σημαντικό ρόλο, αυτό δεν σημαίνει ότι δεν μπορείτε να κάνετε τίποτα για αυτό. Αν οι γονείς ή οι παππούδες σας ήταν παχύσαρκοι τότε απλά ανήκετε στην «ευπαθή» ομάδα. Το βάρος καθορίζεται τελικά από την ποσότητα θερμίδων που καταναλώνετε και από τον τρόπο ζωής που ακολουθείτε. Ο ενεργός τρόπος ζωής, η τακτική άσκηση και η θρεπτική διατροφή είναι οι σημαντικότεροι παράγοντες που επηρεάζουν το σωματικό βάρος.
Μύθος: Η, χαμηλής περιεκτικότητας σε υδατάνθρακες και υψηλής σε πρωτεΐνη, διατροφή είναι ο καλύτερος και υγιεινότερος τρόπος για να χάσετε βάρος.

Αλήθεια: Η λήψη μεγάλων ποσοτήτων πρωτείνης δεν ισοδυναμεί με υγιεινή διατροφή. Τα τρόφιμα υψηλής περιεκτικότητας σε πρωτεΐνες, όπως το κρέας, τα αυγά και το τυρί αυξάνουν επίσης το επίπεδο λίπους και χοληστερόλης. Ως εκ τούτου, είναι σημαντικό να λαμβάνετε τις θερμίδες από ποικιλία τροφίμων, εξ ου και η έκφραση «ισορροπημένη διατροφή».

iatronet.gr


Υπάρχουν πολλοί παράγοντες που μπορούν να το «προκαλέσουν» στα δόντια, και σε αυτό το άρθρο θα μπορέσετε να τους ανακαλύψετε ώστε να γνωρίζετε τι είναι και πώς μπορείτε να τους αποτρέψετε.

Τι προκαλεί καφέ λεκέδες στα δόντια;

Υπάρχουν εσωτερικοί και εξωτερικοί λόγοι για τη χρώση των δοντιών. Είτε έτσι είτε αλλιώς, η διαπίστωση της αιτίας και η θεραπεία της είναι σημαντική.
Εδώ είναι μερικές από τις πιο κοινές αιτίες που αλλάζουν το χρώμα των δοντιών του παιδιού σας:
Οδοντική τερηδόνα - Αυτός είναι ο βασικός λόγος που τα δόντια των παιδιών αλλάζουν χρώμα. Η τερηδόνα προκαλείται συνήθως από κακή διατροφή, ακατάλληλες συνήθειες διατροφής από τα βρεφικά μπουκάλια όταν δίνονται σε ξαπλωμένη στάση και γενικά συνήθειες γαλουχίας.
Γενετικά ελαττώματα - Τα δόντια του παιδιού σας μπορεί να είναι ελαφρύτερα ή πιο σκούρα από ό, τι άλλων λόγω της γενετικής τους σύστασης.
Αλλαγές στο σμάλτο / οδοντικό τραύμα του δοντιού - Αυτός ο τύπος αποχρωματισμού εμφανίζεται όταν ένα δόντι έχει υποστεί κάποιο βαθμό αλλαγής. Το οδοντικό τραύμα είναι ένας από τους κύριους λόγους για τους οποίους τα δόντια αλλάζουν χρώματα.
kafe lekedesdontia 2
Υπερβολική πρόσληψη φθορίου - Ενώ το φθόριο είναι ένας μεγάλος μαχητής κατά των κοιλοτήτων, δίνοντας το παιδί σας πάρα πολύ από αυτό μπορεί να προκαλέσει καφέ αποχρωματισμούς και να οδηγήσει στο παιδί σας να αναπτύξει ένα είδος χρώσης.
Καταστροφή των δοντιών - Η φθορά των δοντιών είναι αποτέλεσμα κακής οδοντικής φροντίδας και συνηθειών. Δεν επηρεάζει μόνο το χρώμα των δοντιών του μωρού, αλλά μπορεί επίσης να βλάψει τα ενήλικα δόντια κάτω από τα ούλα.
Σίδηρος και χρωμογόνα βακτήρια - Ο παράγοντας αυτός δεν είναι τόσο περίπλοκος όσο ακούγεται. Βασικά, αυτό είναι η χρώση που προκαλείται από ορισμένα τρόφιμα, ποτά και φάρμακα.

Πώς να διορθώσετε τους καφέ λεκέδες στα δόντια του παιδιού σας

Εάν άλλαξε το χρώμα των δοντιών του παιδιού σας ή παρατηρήσετε καφέ ή μαύρους λεκέδες, κλείστε ραντεβού με τον οδοντίατρό σας. Ένας οδοντίατρος θα μπορεί να σας πει γιατί τα δόντια έχουν αλλάξει χρώμα και τι μπορείτε να κάνετε για να το διορθώσετε. Άμεσα, με τη σωστή θεραπεία θα φανούν τα πρώτα αποτελέσματα βελτίωσης.

Αλέξανδρος Μάνος DDS , MOrth
Οδοντίατρος , Ειδικός Ορθοδοντικός
Tel Aviv University
site: www.drmanosclinic.com

mothersblog.gr


Ο καρκίνος του παχέος εντέρου είναι ένας ιδιαίτερα συχνός καρκίνος τόσο μεταξύ των αντρών όσο και μεταξύ των γυναικών.


Σύμφωνα με την Αμερικανική Αντικαρκινική Εταιρεία, ένας στους 22 άντρες (ποσοστό 4,49% του αντρικού πληθυσμού) και μία στις 24 γυναίκες (4,15% του γυναικείου πληθυσμού) στις ΗΠΑ θα εκδηλώσουν κάποια στιγμή στη ζωή τους τη συγκεκριμένη μορφή καρκίνου.

Πρόληψη καρκίνου του παχέος εντέρου

Ως παράγοντες κινδύνου για τον καρκίνο του παχέος εντέρου αναγνωρίζονται μεταξύ άλλων η προχωρημένη ηλικία, το ιστορικό πολύποδα στο έντερο και το ιστορικό φλεγμονώδους νόσου του εντέρου (νόσος του Crohn και ελκώδης κολίτιδα). Αυτοί οι παράγοντες χαρακτηρίζονται ως μη τροποποιήσιμοι, δηλαδή βρίσκονται έξω από τον έλεγχό μας.
Υπάρχουν ωστόσο και τροποποιήσιμοι παράγοντες κινδύνου για τον καρκίνο του παχέος εντέρου, οι κυριότεροι εκ των οποίων είναι το υπερβολικό βάρος, η αποχή από τη σωματική άσκηση, η υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ και η κακή διατροφή.

Διατροφή και καρκίνος του παχέος εντέρου

Αυξημένο κίνδυνο να εμφανίσουν καρκίνο του παχέος εντέρου εκτιμάται ότι διατρέχουν όσοι ακολουθούν μια διατροφή πλούσια σε φρέσκο κόκκινο κρέας (π.χ. χοιρινό, μοσχάρι, αρνί) και αλλαντικά, ιδίως όσοι επιλέγουν να μαγειρεύουν το κρέας σε πολύ υψηλές θερμοκρασίες (π.χ. τηγάνισμα, ψήσιμο στα κάρβουνα), καθώς στην περίπτωση αυτή σχηματίζονται χημικές ουσίες με ισχυρή καρκινογόνο δράση.

Στον αντίποδα, σύμφωνα με μια νέα βρετανική επιστημονική μελέτη που δημοσιεύεται στην επιθεώρηση Immunity, μια διατροφή πλούσια σε σταυρανθή λαχανικά, όπως το μπρόκολο, το κουνουπίδι και το λάχανο, μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο ανάπτυξης καρκίνου στο παχύ έντερο.
Όπως διαπίστωσαν οι ερευνητές από το Ινστιτούτο Φράνσις Κρικ στο Λονδίνο βάσει πειραμάτων σε ποντίκια και όργανα που αναπτύχθηκαν στο εργαστήριο, κατά τη διαδικασία της πέψης των συγκεκριμένων λαχανικών παράγονται χημικές ουσίες με αντικαρκινική δράση οι οποίες προστατεύουν από τις επικίνδυνες αλλοιώσεις στο έντερο.
Συγκεκριμένα, οι ερευνητές θέλησαν να εξετάσουν πώς τα σταυρανθή λαχανικά επηρεάζουν τη δομή του τοιχώματος του εντέρου. Όπως και το δέρμα, έτσι και το τοίχωμα του εντέρου αναγεννάται αδιάκοπα. Ωστόσο, η διαδικασία αυτή πρέπει να γίνεται ελεγχόμενα, αλλιώς υπάρχει κίνδυνος μεταλλάξεων ή φλεγμονής που μπορεί να οδηγήσουν στον καρκίνο.
Μέσα από τις δοκιμές στα πειραματόζωα και στα όργανα εργαστηρίου διαπιστώθηκε ότι οι χημικές ουσίες που παράγονται από τα σταυρανθή λαχανικά παίζουν ρόλο-κλειδί σε αυτή τη διαδικασία της αναγέννησης με τρόπο που μειώνουν τις πιθανότητες καρκινικών αλλοιώσεων.
Η προστατευτική επίδραση των σταυρανθών λαχανικών αποδίδεται στη χημική ουσία ινδόλη-3-καρβινόλη, η οποία παράγεται όταν μασάμε τα λαχανικά. Στη συνέχεια, όταν τα στομαχικά υγρά έρχονται σε επαφή με την ουσία μεταβάλλουν τη σύστασή της και, τέλος, όταν πια αυτή φτάσει στο παχύ έντερο έχει την ιδιότητα να μεταβάλλει τη συμπεριφορά των βλαστοκυττάρων, τα οποία είναι υπεύθυνα για την αναγέννηση του τοιχώματος του εντέρου, και των ανοσοκυττάρων που ελέγχουν τη φλεγμονή.
Αξιοσημείωτο ήταν το εύρημα των ερευνητών ότι η ινδόλη-3-καρβινόλη απέτρεψε τον καρκίνο του παχέος εντέρου ακόμη και στα ποντίκια που ήταν γενετικά προδιατεθειμένα απέναντι στη συγκεκριμένη μορφή καρκίνου. Παράλληλα, ακόμη και όταν είχε ξεκινήσει η διαδικασία της καρκινογένεσης στα πειραματόζωα, η εισαγωγή της ινδόλης-3-καρβινόλης στη διατροφή τους φάνηκε να αναστέλλει την εξέλιξη της νόσου.
Από την άλλη, χωρίς την πολύτιμη ουσία διαπιστώθηκε ότι τα κύτταρα του εντέρου αναπαράγονταν ανεξέλεγκτα, με αποτέλεσμα τον αυξημένο κίνδυνο καρκινικών μεταλλάξεων.
Όπως επισημαίνει η ερευνήτρια Δρ Γκίτα Στόκιντζερ, ένα σημαντικό πλεονέκτημα της νέας μελέτης σε σύγκριση με άλλες παρόμοιες είναι ότι δεν αναφέρεται σε απλές συσχετίσεις, αλλά παρουσιάζει αναλυτικά τους μηχανισμούς που εξασφαλίζουν την αντικαρκινική δράση των λαχανικών, πράγμα που ενισχύει την αξιοπιστία των ευρημάτων.
Η ίδια προσθέτει πως για να έχουν τη μέγιστη δυνατή δράση τα σταυρανθή λαχανικά, καλό είναι να μαγειρεύονται ελάχιστα ή και καθόλου ώστε να διατηρούνται ακέραια τα συστατικά τους.

onmed.gr


Σήμερα, τα παιδιά εκτίθενται σε υπερβολική χρήση της τεχνολογίας, που μπορεί να επηρεάσει την υγεία τους. Οι ώρες που περνάνε μπροστά στην οθόνη μπορεί να βλάψουν την ανάπτυξη της όρασης των παιδιών. Οι γιατροί έχουν διαπιστώσει σημαντική αύξηση στις περιπτώσεις παιδιών που πάσχουν από ξηροφθαλμία και καταπόνηση των ματιών. Οι γονείς πρέπει να γνωρίζουν τα γεγονότα, τις επιλογές και τους κινδύνους που σχετίζονται με την υγεία των παιδιών.
Έχει αναφερθεί ότι μέχρι και το 90% των εφήβων και ενηλίκων στην Ασία πάσχουν από τη νόσο, γνωστή ως μυωπία. Ορισμένες αναφορές έχουν υποθέσει ότι οι εργασιακές δραστηριότητες και τα παραδοσιακά βιβλία συμβάλλουν και αυτά σε προβλήματα όρασης.
Δεν είναι σαφές εάν το πρόβλημα της μυωπίας συμβαίνει λόγω του ότι το φως αλληλεπιδρά με τους κιρκαδιανούς μας ρυθμούς για να επηρεάσει την ανάπτυξη των ματιών, ή με την χρήση των τηλεφώνων για παρατεταμένο χρονικό διάστημα, ή κανένα από τα παραπάνω.
Ωστόσο, η καταπόνηση των ματιών είναι ένα πρόβλημα που αντιμετωπίζουν οι περισσότεροι χρήστες υπολογιστών, και ανάλογες είναι οι περιπτώσεις των παιδιών. Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν θολή όραση, ξηροφθαλμία, και πονοκεφάλους. Αυτά τα συμπτώματα μπορεί να μην παραμένουν για μεγάλο χρονικό διάστημα, αλλά μπορούν να είναι συχνά καθώς και επίμονα. Η μελέτη δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Ophthalmology.
Ακολουθούν μερικές συμβουλές για τη μείωση της καταπόνησης των ματιών από τους υπολογιστές:
1. Δοκιμάστε να κάνετε ένα σύντομο διάλειμμα ή να κοιτάξτε ένα μακρινό αντικείμενο για ένα ή δυο λεπτά πριν αρχίσετε να εργάζεστε
2. Ανοιγοκλείνετε τα βλέφαρά σας συχνά ενώ εργάζεστε κοιτάζοντας την οθόνη του υπολογιστή σας. Αυτό θα βοηθήσει τους εξωτερικούς μυς των ματιών καθ 'όλη τη διάρκεια της ημέρας.
3. Βεβαιωθείτε ότι η οθόνη σας είναι περίπου 15 έως 20 μοίρες χαμηλότερα από την γραμμή της όρασης. Θα πρέπει επίσης να γνωρίζετε ότι πρέπει να υπάρχει απόσταση τουλάχιστον 20 εκατοστών μεταξύ των ματιών σας και της οθόνης.
4. Έχουμε την τάση να βλεφαρίζουμε λιγότερο όταν δουλεύουμε σε έναν υπολογιστή. Ως αποτέλεσμα, τα μάτια μας μπορεί να αισθάνονται ξηρά. Απομακρυνθείτε από τον υπολογιστή τουλάχιστον κάθε μια ώρα και ανοιγοκλείνετε τα μάτια πολλές φορές για να τα υγράνετε ξανά και να αποτρέψετε την διόγκωση των οφθαλμών.
5. Τρίψτε τα χέρια σας για να δημιουργηθεί θερμότητα και κάντε απαλό μασάζ στα μάτια σας. Επαναλάβετό το για λίγη ώρα και αφήστε τα μάτια σας κλειστά για λίγα ακόμα λεπτά.
6. Βεβαιωθείτε ότι έχετε γυαλιά ηλίου που κρατούν τις επιβλαβείς ακτίνες του ήλιου μακριά από τα μάτια σας.
7. Φορέστε γυαλιά, σχεδιασμένα ειδικά για οθόνες υπολογιστών.

8. Κάντε τακτικό έλεγχο όρασης από έναν εξειδικευμένο οπτομέτρη. Σε περίπτωση που φοράτε γυαλιά ή φακούς επαφής, τότε πρέπει να επισκεφθείτε το γιατρό.

iatronet.gr


Στο μενού των καλοκαιρινών διακοπών, για πολλούς άνδρες το σεξ αποτελεί ένα από τα βασικά πιάτα, αν όχι το κυρίως. Γιατί όμως κάποιες φορές παρά τα μαγικά ηλιοβασιλέματα, την ανεμελιά και το φλερτ, η στύση εξαφανίζεται τη στιγμή ακριβώς που δεν πρέπει; Πώς το πρόβλημα μπορεί να αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά;
Ο χειρουργός – ουρολόγος ανδρολόγος, Κωνσταντίνος Ρόκκας, έχει τις απαντήσεις.
«Άνδρες που αντιμετωπίζουν οργανικά προβλήματα αλλά δεν το γνωρίζουν, αποδίδουν συνήθως το πρόβλημα με τη στύση τους στην πίεση του χειμώνα. Περιμένουν λοιπόν εναγωνίως τις καλοκαιρινές διακοπές, ελπίζοντας ότι τότε όλα θα φτιάξουν, εφόσον θα είναι πιο χαλαροί. Δυστυχώς όμως, εάν υπάρχει οργανικό πρόβλημα τίποτα δεν φτιάχνει.
Η χαλαρότητα δεν μπορεί να βοηθήσει έναν άνδρα να έχει καλύτερες επιδόσεις στο σεξ κι εκεί είναι που επικρατεί άγχος και πανικός. Δεν είναι λίγοι εκείνοι μάλιστα που θεωρώντας ότι έχουν «αποτύχει”, ακόμη και μέσα στον Αύγουστο, επικοινωνούν με τον γιατρό, εν μέσω διακοπών, αναζητώντας επειγόντως λύση.”
Υπάρχει όμως και η άλλη μεγάλη κατηγορία. Οι άνδρες που κατά τη διάρκεια του χειμώνα έχουν μια υγιή σεξουαλική ζωή και οργανώνουν τις διακοπές τους με μεγαλύτερες προσδοκίες στο πεδίο του έρωτα.
Άνδρες που είτε βρίσκονται σε μόνιμη σχέση, είτε έχουν ως μόνη προσδοκία το σεξ στις διακοπές και αναμένουν πώς και πώς να επιδοθούν στο «ψάρεμα” ευκαιριακών επαφών.
«Σκέφτονται ότι κατά τις διακοπές πρέπει να κάνουν περισσότερο σεξ”, εξηγεί ο κύριος Ρόκκας.
«Για τον άνδρα που προγραμματίζει να έχει σεξουαλική επαφή της μιας βραδιάς, των δύο, τριών ή πέντε, δεν υπάρχει η δικαιολογία, «είμαι λίγο κουρασμένος, είμαι λίγο αγχωμένος, θα τα βρούμε αύριο”, όπως μπορεί να συμβαίνει σε μία σταθερή σχέση. Αυτό όμως μπορεί να αποτελέσει και παγίδα. Γιατί αν η άλλη πλευρά περιμένει από σένα αυτό κατά κύριο λόγο κι εσύ θες να το δώσεις και σε μεγαλύτερη ποσότητα και ποιότητα, μπορεί να σε μπλοκάρει το άγχος επίδοσης, ό,τι δηλαδή κυρίως εμφανίζουν οι έφηβοι και οι νέοι άνδρες.”
«Και τι μπορώ να κάνω;”, θα ρωτήσει ένας άνδρας που ξαπλωμένος στην παραλία, νιώθει ότι «απέτυχε” την προηγούμενη βραδιά και αντιμετωπίζει με τρόμο την επόμενη ερωτική του προσπάθεια;
«Από ψυχολογικής πλευράς, θα του έλεγε κανείς να ηρεμήσει και να μην έχει άγχος” απαντά ο χειρουργός – ουρολόγος ανδρολόγος, Κωνσταντίνος Ρόκκας. «Αλλά αυτό είναι πολύ μεγάλη κουβέντα γιατί αν ήταν εύκολο, θα κλείναμε όλοι το κουμπί του άγχους. Ας προσπαθήσει ωστόσο να ηρεμήσει, να ξεκουράζεται και να μην το εκβιάζει! Όταν κάποια φορά αποτυγχάνουμε, στη συνέχεια το εκβιάζουμε, το εκβιάζουμε, το εκβιάζουμε και φυσικά στο τέλος δεν το πετυχαίνουμε. Αυτό είναι το χειρότερο που μπορούμε να κάνουμε. Να χαλαρώσει λοιπόν κι εφόσον επιτύχει την επιθυμητή στύση, να προχωρήσει. Αν δει ότι δεν έρχεται, με το που θα επιστρέψει από τις διακοπές του να αναζητήσει λύση από έναν ειδικό. Αρχικά θα πρέπει να κάνει ένα screening με έναν ανδρολόγο ώστε να δει, αν η αιτία είναι οργανική ή ψυχολογική. Εάν η αιτία είναι ψυχολογική, ο ανδρολόγος θα τον παραπέμψει σε ψυχολόγο κι αν είναι οργανική θα του λύσει το πρόβλημα, χορηγώντας του την κατάλληλη θεραπεία ανάλογα με την αιτία.”
Όσο πάντως κι αν ακούγεται οξύμωρο, οι «αποτυχημένες” σεξουαλικές επαφές των διακοπών, μπορούν να αποδειχθούν και σωτήριες. Με πιό τρόπο; Λειτουργώντας ως προειδοποιητικό καμπανάκι κινδύνου.
«Στον έλεγχο μετά τις διακοπές, μπορεί ένας άνδρας να ανακαλύψει σοβαρό πρόβλημα υγείας. Εκεί που νόμιζε ότι είναι απολύτως υγιής και απλώς είχε άγχος, μπορεί να ανακαλύψει σάκχαρο, αρτηριακή πίεση ή καρδιολογικό πρόβλημα, καθώς τα αγγειακά προβλήματα στύσης συνδέονται με τα καρδιολογικά. Το 25% των ανθρώπων που έχουν πρόβλημα στύσης κι αυτό οφείλεται σε αγγεία, αντιμετωπίζουν καρδιολογικό πρόβλημα και δεν το γνωρίζουν.”
Το αλκοόλ πώς επηρεάζει τη στύση στις διακοπές;
«Το αλκοόλ χαλαρώνει τις αντιστάσεις που μπορεί να έχει κάποιος αλλά από την άλλη η υπερβολική χρήση του, δεν βοηθάει στη στύση. Το αλκοόλ αυτό που κάνει είναι ότι καθυστερεί την εκσπερμάτιση. Το λίγο αλκοόλ επομένως χαλαρώνει τις αντιστάσεις και ίσως κάνει καλό ώστε οι άνθρωποι να έρθουν πιο κοντά ο ένας στον άλλο, το πολύ δημιουργεί πρόβλημα.”
Σε ό,τι αφορά τα φάρμακα που προκαλούν στύση, μπορεί κανείς να τα πάρει με ασφάλεια στις διακοπές;

«Το θέμα είναι ότι τα φάρμακα που χρησιμοποιούνται για τη στύση είναι φάρμακα”, επισημαίνει ο κύριος Ρόκκας. «Δεν είναι βοηθητικά, δεν είναι φυτικά και σαφώς μπορεί να έχουν παρενέργειες. Μπορεί λοιπόν να τα πάρει κανείς, αφού όμως γνωρίζει ότι δεν έχει άλλα προβλήματα υγείας. Είναι δύσκολο πολύ να προτείνει κανείς σε έναν άνδρα, ο οποίος βρίσκεται αυτή τη στιγμή σε ένα νησί ή οπουδήποτε αλλού στις διακοπές του, να πάρει ένα χάπι, να προχωρήσει και να το εξετάσει μετά.”

iator.gr


Η υπογονιμότητα είναι μια κατάσταση άλλοτε ιδιοπαθής, σε ένα ποσοστό 20% των υπογόνιμων γυναικών, και άλλοτε οφείλεται σε κάποια βλάβη συγκεκριμένου οργάνου, όπως στην περίπτωση των μη διαβατών σαλπίγγων.
  • Ποιες είναι οι βασικές αιτίες που προκαλούν υπογονιμότητα στη γυναίκα;

1) Το «σύνδρομο Άσερμαν» κατά το οποίο υπάρχουν συμφύσεις – στο εσωτερικό της μήτρας, η ύπαρξη (δύο τραχήλων) στη μήτρα και η ανεπαρκής ωορρηξία (συνήθως από ύπαρξη “πολυκυστικών ωοθηκών”) είναι οι σημαντικότερες αιτίες. Είναι όμως πιθανό να παρουσιαστούν και προβλήματα στις σάλπιγγες.
2) Ενδέχεται επίσης η γυναίκα να πάσχει, όπως αναφέραμε προηγουμένως ακόμα και από σύνδρομο “πολυκυστικών ωοθηκών” – που σημαίνει ότι και οι δύο ωοθήκες της δεν κάνουν ωορρηξία ή κάνουν σπανίως, είτε από μία πολυκυστική ωοθήκη που δεν εμποδίζει την άλλη την υγιή να κάνει ωορρηξία. Μπορεί εξάλλου και η ωοθήκη που πάσχει να κάνει ωορρηξία, αλλά συνήθως το ωάριό της δεν είναι καλής ποιότητας.
3) Επιπρόσθετα, υπάρχει  περίπτωση να έχουν κλειστεί  με ιατρική επέμβαση ή κάποια από αυτές να έχει αφαιρεθεί από εξωμήτριο κύηση. Η σάλπιγγα όμως μπορεί να κλείσει επίσης από σαλπιγγίτιδα ή πυελίτιδα (φλεγμονή της πυέλου), από εξάπλωση της φλεγμονής της σκωληκοειδούς απόφυσης και από συμφύσεις.
4) Συχνά προβλήματα ανακύπτουν και στη μήτρα όπου: οι διαμαρτίες στη διάπλαση της μήτρας ( όπου η μήτρα χωρίζεται στα δύο με ένα χοντρό ή λεπτό διάφραγμα), η καρδιόσχημος μήτρα και τα ινομυώματα, που μειώνουν τον εσωτερικό χώρο και το έμβρυο – δεν μπορεί να αναπτυχθεί – άρα αποβάλλεται (είναι τα σημαντικότερα προβλήματα).
5) Έχουμε επίσης την «πολυϊνομυωματώδη μήτρα», που έχει χάσει την ελαστικότητά της, και τις συμφύσεις στο εσωτερικό της μήτρας, που προκαλούν εξίσου σημαντικά προβλήματα.
6) Σε ορισμένες περιπτώσεις συναντάμε επίσης και φραγμένο τράχηλο. Αυτό είναι κάτι που μπορεί να εντοπιστεί εύκολα από την πρώτη φορά με γυναικολογικές εξετάσεις.
7) Μπορεί επίσης, να είναι πολύ κλειστός ο τράχηλος ώστε να μην επιτρέπει την έξοδο του αίματος αλλά και να εμποδίζει την είσοδο του σπέρματος.
8) Συναντάμε επίσης «ενδοκρινολογικά» προβλήματα.
9) Τέλος, υπάρχει και η «ενδομητρίωση», όπου συναντούμε «ενδομητριακό ιστό» σε σημεία όπου δεν θα έπρεπε να υπάρχει.

  • Πώς θεραπεύεται όμως η γυναικεία υπογονιμότητα;

Σε πρώτη θέση υποβάλλουμε τη γυναίκα σε μια σειρά κλινικών και μικροβιολογικών εξετάσεων. Σε ορισμένες περιπτώσεις προτιμούμε τη «σπερματέγχυση», η οποία είναι μια απλή μέθοδος για να καταστεί έγκυος η γυναίκα που έχει – κανονική ωορρηξία – και καλής ποιότητας ωάρια και βλεννογόνο της μήτρας.
Σε άλλες περιπτώσεις αρκεί -μια  φαρμακευτική αγωγή – και σε άλλες συνίσταται η εξωσωματική γονιμοποίηση ή το ντρίλινγκ ωοθηκών ή σαλπιγγοπλαστική. Είναι απαραίτητο, βέβαια, στις μέρες μας να έχει εξεταστεί με λεπτομέρεια και η ικανότητα του συζύγου.
Γράφει ο Ευάγγελος Γκικόντες – μαιευτήρ χειρουργός/γυναικολόγος

(για περισσότερες πληροφορίες δείτε στο http://www.diagnostiki.gr/el/)

kontasou.com


Η οστεοαρθρίτιδα είναι μια συχνή πάθηση των αρθρώσεων που μπορεί να οδηγήσει σε αναπηρία. Εκδηλώνεται όταν φθείρεται ο χόνδρος μεταξύ των οστών, προκαλώντας το τρίψιμο των οστών μεταξύ τους.


Παράγοντες κινδύνου για την οστεοαρθρίτιδα είναι η καταπόνηση των αρθρώσεων, το ιστορικό τραυματισμών στις αρθρώσεις, η ηλικία, η γενετική προδιάθεση και τα περιττά κιλά.
Μια διατροφή πλούσια σε υδατάνθρακες ίσως δίνει το έναυσμα για την εκδήλωση οστεοαρθρίτιδας, σύμφωνα με μελέτη του Ιατρικού Ερευνητικού Ιδρύματος της Οκλαχόμα.
Οι ερευνητές με επικεφαλής τον Δρ Τιμ Γκρίφιν, παρατήρησαν ότι η ύπαρξη υδατανθράκων στη διατροφή συντελούσε σε αύξηση του κινδύνου εκδήλωσης οστεοαρθρίτιδας σε εργαστηριακά ποντίκια, ακόμα και όταν αυτά δεν παρουσίαζαν διαφοροποιήσεις ως προς το βάρος.
Οι επιστήμονες εξέθεσαν σε διατροφή με πολλά λιπαρά εργαστηριακά ποντίκια. Όμως, παρατήρησαν ότι η σύσταση των υδατανθράκων ακόμα και σε διατροφικό πλάνο με λίγα λιπαρά αρκούσε για να αλλάξει τις πιθανότητες εμφάνισης οστεοαρθρίτιδας.

udatanthrakes
Ως βασικοί ένοχοι θεωρήθηκαν οι φυτικές ίνες και η ζάχαρη.
Συγκεκριμένα, οι ερευνητές παρατήρησαν ότι η αλλαγή των επιπέδων της σακχαρόζης και των φυτικών ινών στην διατροφή άλλαζε και την παθολογία της οστεοαρθρίτιδας στα τρωκτικά. Η διατροφή με πολλή σακχαρόζη αύξανε τις ενδείξεις φλεγμονής, ενώ μια διατροφή με πολλές φυτικές ίνες προκαλούσε αλλαγή στα γονίδια του χόνδρου και τις οδούς ανταπόκρισης του κυτταρικού στρες.
«Είναι σημαντικό να κατανοήσουμε πως η διατροφή επηρεάζει την υγεία των αρθρώσεων μας. Με έκπληξη παρατηρήσαμε τόσες σχετικές με την οστεοαρθρίτιδα διαφορές στα διατροφικά σχήματα με πολλούς υδατάνθρακες, αν και το σωματικό βάρος και λίπος παρέμεναν σταθερά», λέει ο Δρ Γκριφιν.
Η έρευνα δημοσιεύεται στο επιστημονικό έντυπο Disease Models & Mechanisms.


Τα νεφρά είναι από τα πιο σημαντικά όργανα στο σώμα μας. Bοηθούν στον μεταβολισμό, ρυθμίζουν τον όγκο και την πίεση του αίματος, δημιουργούν ερυθρά αιμοσφαίρια, διατηρούν τα οστά ισχυρά και απαλλάσσουν τον οργανισμό από όλα τα απόβλητα που συσσωρεύονται στο σώμα μας. Ο ανθυγιεινός τρόπος ζωής επηρεάζει τα νεφρά, τα οποία γίνονται ευαίσθητα στις πέτρες στα νεφρά, στις μολύνσεις, στις κύστες, σε όγκους και σε νεφρική ανεπάρκεια.
Η ασθένεια των νεφρών αναφέρεται συχνά ως «σιωπηρή ασθένεια» και δεν παρουσιάζει συμπτώματα. Εάν μια νεφρική νόσος διαγνωστεί νωρίς, υπάρχουν ορισμένα πράγματα που μπορούν να αυξήσουν τη διάρκεια ζωής των νεφρών. Μερικοί τρόποι για να διατηρήσετε τα νεφρά σας υγιή:

Αποτοξινώστε το σώμα σας με νερό

Για τακτική αποτοξίνωση των νεφρών, είναι σημαντικό να πίνετε πολύ νερό, καθώς θα βοηθήσει να απομακρυνθούν οι τοξίνες. Πίνετε τουλάχιστον 10-12 ποτήρια νερό και ελέγξτε τα ούρα σας - η μυρωδιά δεν πρέπει να είναι πολύ δυνατή. Μόνο το νερό μπορεί να βοηθήσει σε αυτό το πρόβλημα. Η αντικατάστασή του με υγρά όπως ο καφές, τα αναψυκτικά και τα αεριούχα ποτά δεν θα σας βοηθήσει. Ωστόσο, μπορείτε να επιλέξετε τσάι ή φυσικό χυμό φρούτων για να βοηθήσετε τα νεφρά να καθαρίσουν το σώμα από τα απόβλητα.

Κινηθείτε όσο μπορείτε

Θα πρέπει να είστε επί ποδός τις περισσότερες φορές. Αποφύγετε την καθιστική ζωή, αλλά αν έχετε μια δουλειά που απαιτεί να κάθεστε για μεγάλο χρονικό διάστημα, τότε επιλέξτε μια συνεδρία γιόγκα ή πηγαίνετε στο γυμναστήριο. Το σώμα μας λειτουργεί καλύτερα όταν είναι εν κινήσει, ο μεταβολισμός μας είναι καλός, η αρτηριακή πίεση είναι υπό έλεγχο όπως και η γενική μας υγεία. Κάντε γρήγορο περπάτημα, τζόκινγκ, ποδηλασία ή οποιοδήποτε είδος αερόβιας άσκησης.

Φάτε πολλά φρούτα

Το κάλιο βοηθά στον καθαρισμό των νεφρών και βρίσκεται στα λαχανικά και τα φρούτα. Τα σταφύλια, τα πορτοκάλια, οι μπανάνες, τα ακτινίδια, τα βερίκοκα και τα δαμάσκηνα είναι πλούσιες πηγές καλίου. Το γάλα και το γιαούρτι είναι άλλες καλές πηγές καλίου.
Βεβαιωθείτε ότι έχετε ενσωματώσει πολλά φρέσκα προϊόντα στη διατροφή σας, έτσι ώστε το επίπεδο των ηλεκτρολυτών στο σώμα να διατηρηθεί και τα νεφρά να λειτουργούν σωστά. Ένα ποτήρι χυμός σταφύλι το πρωί μπορεί επίσης να σας βοηθήσει με την κατάστασή σας καθώς καθαρίζει τη συσσώρευση ουρικού οξέος - ένα παραπροϊόν της διήθησης νεφρού.

Επαρκής ύπνος

Γύρω στις 7-8 ώρες ύπνου μπορούν να αυξήσουν τις πιθανότητές σας να έχετε υγιή νεφρά, ενώ αν κοιμάστε μόνο για 5 ώρες ή λιγότερο, μπορεί να διατρέχετε τον κίνδυνο μείωσης της λειτουργίας των νεφρών. Βεβαιωθείτε ότι ακολουθείτε ένα συνεπές πρόγραμμα ύπνου. Αποφύγετε να πίνετε καφέ το βράδυ και περιορίστε την έκθεση στο φως πριν πάτε για ύπνο. Μην χρησιμοποιείτε τα τηλέφωνά σας ή οποιοδήποτε gadget πριν πάτε για ύπνο, καθώς αυτό μπορεί να διακόψει τον ύπνο σας.

Κόψτε το κάπνισμα

Το κάπνισμα μπορεί να αποδειχθεί επιβλαβές για τα αιμοφόρα αγγεία σας, γεγονός που μπορεί να μειώσει τη ροή αίματος στα νεφρά. Τα νεφρά παύουν να λειτουργούν σωστά όταν δεν έχουν επαρκή ροή αίματος. Το κάπνισμα μπορεί επίσης να αυξήσει τον κίνδυνο μη φυσιολογικών επιπέδων πίεσης του αίματος και του κινδύνου καρκίνου των νεφρών.

Ακολουθήστε αυτές τις συμβουλές για να διατηρήσετε τα νεφρά σας υγιή και να ζήσετε μια μακρύτερη και υγιεινή ζωή.

iatronet.gr


Μετά από ένα διαζύγιο, τι ψυχολογικές επιπτώσεις μπορεί να βιώσει ένα παιδί σχολικής ηλικίας;
Μπορεί το διαζύγιο στην εποχή μας να είναι ένα πολύ διαδεδομένο και περίπου αναμενόμενο φαινόμενο, ωστόσο η απήχηση που έχει για ένα παιδί δεν παύει να είναι επώδυνη. Το βίωμα της απώλειας βιώνεται από εκείνο σαν ένας συμβολικός θάνατος.
Στην βρεφική ηλικία ο χωρισμός των γονιών σημαίνει «σκληρή εγκατάλειψη», ενώ στην προσχολική ηλικία διαταράσσεται περισσότερο η διαδικασία κοινωνικοποίησης του παιδιού με αποτέλεσμα εκείνο να αποσύρεται κοινωνικά και να εμφανίζει έντονη ευαισθησία, πτώση της αυτοεκτίμησής του και θλίψη.
Η θλίψη μπορεί να εσωτερικευτεί με τη μορφή «επίθεσης» προς τον εαυτό (π.χ. ενοχές) ή να εξωτερικευτεί μέσω της εκδήλωσης επιθετικής συμπεριφοράς προς τους άλλους.
Οι εφιάλτες, η απώλεια της όρεξης για φαγητό, η άρνηση του παιδιού να δεχθεί την πραγματικότητα, το έντονο άγχος και η πτώση της σχολικής επίδοσης είναι συχνά συμπτώματα των παιδιών που «πενθούν» για το τέλος της οικογένειας.
Όμως αν το οικογενειακό περιβάλλον υπήρξε μέχρι τώρα αρμονικό, οι σχέσεις των γονιών ομαλές και η μέχρι τώρα καθημερινότητα του παιδιού σχετικά σταθερή, η προσαρμογή του παιδιού θα είναι ευκολότερη.
Η ικανότητά των γονιών να υπερβούν και να οριοθετήσουν τα δικά τους συναισθήματα προκειμένου να προστατέψουν το παιδί τους θα ευνοήσουν την προσαρμογή αυτήν, ενώ ο αλληλοσπαραγμός τους μπορεί εύκολα να το τραυματίσουν, το οποίο χρειάζεται πάνω από όλα τη διασφάλιση μίας μακροχρόνιας άνευ όρων αγάπης και ασφάλειας.



Μυρσίνη Κωστοπούλου,
διδάκτωρ Κλινικής Ψυχολογίας-ψυχοθεραπεύτρια,


iator.gr 


Η υπερβολική κατανάλωση ζάχαρης αυξάνει τον κίνδυνο άνοιας, σύμφωνα με νέα μελέτη. Οι ερευνητές τονίζουν ότι ανεξάρτητα από τη μορφή με την οποία καταναλώνεται – αναψυκτικά, γλυκά, κέικ κλπ.-, όσοι τρώνε τις μεγαλύτερες ποσότητες ζάχαρης, διατρέχουν και τον μεγαλύτερο κίνδυνο.
Οι επιστήμονες πιστεύουν εδώ και χρόνια ότι ο ανθυγιεινός τρόπος ζωής βλάπτει σοβαρά τον εγκέφαλο. Σύμφωνα με την έρευνα που παρουσιάστηκε πρόσφατα στο Διεθνές Συνέδριο της Ένωσης για το Αλτσχάιμερ όσοι καταναλώνουν μεγάλες ποσότητες ζάχαρης αυξάνουν τον κίνδυνο κατά 33%.
(Οι ερευνητές άντλησαν πληροφορίες από ερωτηματολόγια σχετικά με την κατανάλωση ζάχαρης από αναψυκτικά, χυμών και τροφίμων).

 Σε μια περίοδο επτά ετών καταγράφηκαν 429 περιπτώσεις Αλτσχάιμερ σε 2.226 συμμετέχοντες…

Όσοι κατανάλωναν 30,3 γραμμάρια πρόσθετων σακχάρων καθημερινά, είχαν 33% αυξημένο κίνδυνο συγκριτικά με όσους κατανάλωναν την μικρότερη ποσότητα που ανερχόταν σε 5,8 γραμμάρια.
Είναι χαρακτηριστικό ότι ένα κουτί κοινού αναψυκτικού (330ml) περιέχει 35g ζάχαρης, δηλαδή περίπου 7 κουταλάκια του γλυκού.
Η αύξηση των επιπέδων σακχάρου στο αίμα είναι γνωστό ότι προκαλεί διαβήτη, αλλά η σχέση της ζάχαρης με την άνοια παραμένει ασαφής.
Τόσο στη νόσο Αλτσχάιμερ όσο και στον διαβήτη εμπλέκονται αλλαγές στον μεταβολισμό της γλυκόζης και οι επιστήμονες πιστεύουν ότι οι μεταβολές στους εγκεφάλους των πασχόντων θα μπορούσαν να προκληθούν από την περίσσεια γλυκόζης, ένα από τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα του διαβήτη.

Ο Δρ Doug Brown από την Ένωση για το Αλτσχάιμερ, δήλωσε:


«Η υπερβολική ζάχαρη συνδέεται με τον διαβήτη τύπου 2 και η προηγούμενη έρευνα μας έχει αναγνωρίσει τον διαβήτη τύπου 2 ως παράγοντα κινδύνου για την ανάπτυξη άνοιας. Η παρούσα μελέτη υποστηρίζει αυτά τα στοιχεία, υποδεικνύοντας ότι η υπερβολική ζάχαρη μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο του Αλτσχάιμερ, και ότι όλες οι μορφές ζάχαρης – από τον χυμό φρούτων έως τη λεμονάδα – έχουν την ίδια επίδραση».

kontasou.com


Ο πόνος στη φτέρνα που δεν σχετίζεται με κάποιο τραυματισμό, είναι το αποτέλεσμα επαναλαμβανόμενης ή υπερβολικής καταπόνησης της περιοχής.


Συνήθως πρόκειται για πελματιαία απονευρωσίτιδα, δηλαδή φλεγμονή του πυκνού συνδετικού ιστού στο πέλμα του ποδιού, που προσφύεται στη φτέρνα.
Ο πόνος γίνεται αισθητός στο κάτω μέρος της φτέρνας και είναι χειρότερος το πρωί λόγω της ακαμψίας κατά τη διάρκεια της νύχτας.

Αιτίες

Οι βασικές αιτίες της πελματιαίας απονευρωσίτιδας είναι:
-Παπούτσια με κακή υποστήριξη της καμάρας ή μαλακές σόλες.

-Γρήγορες στροφές που αυξάνουν την πίεση στο πόδι.
-Επαναλαμβανόμενο χτύπημα των ποδιών από τρέξιμο μεγάλων αποστάσεων, ιδιαίτερα τρέξιμο σε κατωφέρεια ή ανώμαλες επιφάνειες.
-Πρηνισμός,όταν δηλαδή το εξωτερικό χείλος των ποδιών ακουμπά πρώτα στο έδαφος και στη συνέχεια το υπόλοιπο πέλμα, όταν βαδίζετε ή τρέχετε. Για να μάθετε εάν έχετε πρηνισμό, ελέγξτε τις σόλες των παπουτσιών σας και δείτε εάν είναι φθαρμένες στο εξωτερικό άκρο τους.
pelma
Εκτός από την πελματιαία απονευρωσίτιδα, πόνο μπορεί να προκαλεί και η θυλακίτιδα της φτέρνας (φλεγμονή στο πίσω μέρος), η οποία οφείλεται σε σκληρή ή αδέξια προσγείωση στην φτέρνα ή σε πίεση από τα παπούτσια.
Η τενοντίτιδα του Αχίλλειου τέλος, είναι μία ακόμη αιτία που μπορεί να προκαλεί πόνο. Είναι φλεγμονή του μεγάλου τένοντα που συνδέει το γαστροκνήμιο μυ με την πτέρνα σας.
Αυτή μπορεί να προκληθεί από:
- Τρέξιμο, ιδιαίτερα σε σκληρές επιφάνειες όπως το τσιμέντο.
- Σφίξιμο και έλλειψη ελαστικότητας στους γαστροκνήμιους μύες.
- Παπούτσια με ανεπαρκή υποστήριξη ή απορρόφηση κραδασμών.
- Ξαφνική έσω ή έξω στροφή της πτέρνα όταν ακουμπά στο έδαφος.

Αντιμετώπιση

- Ξεκουραστείτε όσο περισσότερο μπορείτε για τουλάχιστον μία εβδομάδα.
- Εφαρμόστε πάγο στην επώδυνη περιοχή. Κάντε το για τουλάχιστον δύο φορές την ημέρα για 10 με 15 λεπτά, πιο συχνά τις πρώτες μέρες.
- Δοκιμάστε αναλγητικά και αντιφλεγμονώδη.
- Να φοράτε παπούτσια με καλή εφαρμογή.
- Χρησιμοποιήστε υποπτέρνια, ειδικά επιθέματα ή ορθοτικά.
- Δείτε έναν φυσικοθεραπευτή για να μάθετε ασκήσεις διατάσεων και ενδυνάμωσης. Αυτές βοηθούν στην αποφυγή της πελματιαίας απονευρωσίτιδας ή της τενοντίτιδας Αχίλλειου από επιστροφή.

Πότε πρέπει να επικοινωνήσετε με το γιατρό

- Όταν ο πόνος γίνεται χειρότερος παρά τη φροντίδα στο σπίτι.
- Υπάρχει λίγη πρόοδος μετά από 2 με 3 εβδομάδες φροντίδας στο σπίτι.
- Ο πόνος σας είναι ξαφνικός και δυνατός.
- Έχετε ερυθρότητα ή οίδημα στην φτέρνα ή δεν μπορείτε να πατήσετε το πόδι σας.

onmed.gr


Η αποτρίχωση με κερί, το ξέρετε και εσείς, πονάει τρομερά. Δεν μπορείτε να αποφύγετε τον πόνο, αλλά τουλάχιστον μπορείτε να τον ελαττώσετε.

Μην κάνετε αποτρίχωση αν έχετε περίοδο

Ποτέ μην σκεφτείτε την αποτρίχωση κατά τη διάρκεια της έμμηνης ρύσης, επειδή είναι οι μέρες του μήνα που είστε εξαιρετικά ευαίσθητες στον πόνο.

Μετά το ντους

Προσπαθήστε να κάνετε ένα ζεστό ντους πριν την αποτρίχωση. Θα βοηθήσει γιατί θα μαλακώσει τις τρίχες και θα ανοίξει τους πόρους σας, κάνοντας την αποτρίχωση λιγότερο οδυνηρή

Χαλαρά ρούχα

Μετά την αποτρίχωση; επιλέξτε να φορέσετε καθαρά και χαλαρά ρούχα από βαμβάκι, καθώς όταν φοράτε πολύ σφιχτά ρούχα μπορεί να ερεθιστεί το αποτριχωμένο δέρμα σας.

Η αντίθετη κατεύθυνση είναι καλύτερη

Πάντα να τραβάτε τη λωρίδα κεριού προς την αντίθετη κατεύθυνση της ανάπτυξης των τριχών. Μπορεί να ακούγεται περίεργο αλλά θα ελαχιστοποιήσει τον πόνο.

Πάρτε κοφτές αναπνοές

Η γρήγορη και κοφτή αναπνοή, σας βοηθά να διαχειριστείτε τον πόνο. Πρόκειται για μια πολύ φυσική διαδικασία, ανεξάρτητα από το αν σας φαίνεται αστείο.

Απολέπιση

Αφαιρέστε τα νεκρά κύτταρα μια μέρα πριν από την αποτρίχωση. Αυτό θα καθαρίσει τους θύλακες των τριχών και θα μειώσει τον πόνο.

Τεντώστε το δέρμα

Κρατήστε το δέρμα σας τεντωμένο πριν από την αποτρίχωση, καθώς αυτό μπορεί να την κάνει λιγότερο επώδυνη. Δεν πρόκειται για αστείο, δοκιμάστε το!

Απαγορεύεται ο καφές ή το αλκοόλ

Αποφύγετε την κατανάλωση καφέ ή αλκοολούχων πριν από την αποτρίχωση. Η κατανάλωση καφεΐνης και αλκοολούχων ποτών ή ουσιών μπορεί να κάνει το δέρμα σας πολύ ευαίσθητο.

Ας μεγαλώσουν

Αφήστε τις τρίχες του σώματος να αναπτυχθούν λίγο περισσότερο. Η αποτρίχωση κοντών τριχών μπορεί να την κάνει  πολύ οδυνηρή.

Μην ξυρίζεστε

Προσπαθήστε να μην ξυρίζετε τις τρίχες του σώματος, γιατί αυτό διαταράσσει την ανάπτυξη των τριχών και η χαλάουα μετά είναι οδυνηρή.

Χτυπημένο δέρμα

Αποφύγετε την αποτρίχωση των περιοχών του δέρματος όπου έχετε μώλωπες, ηλιακά εγκαύματα ή κάποιο ερεθισμό.

Αφήστε το να κρυώσει πρώτα

Μην εφαρμόζετε καυτό κερί στο δέρμα σας.. Αφήστε το να κρυώσει λίγο πρώτα. δεν υπάρχει καμία βιασύνη.

Λίγο μούδιασμα


Επαλείψτε με κάποια κρέμα του εμπορίου που περιέχει ξυλοκαΐνη, αν μπορείτε- βοηθάει στη μείωση του πόνου, καθώς “αναισθητοποιεί” το δέρμα.


iatronet.gr


Το κολλαγόνο είναι μία ομάδα από πρωτεΐνες που απαντώνται σε όλους τους πολυκύτταρους οργανισμούς και φυσικά τον άνθρωπο. Είναι το βασικό συστατικό όλων των βασικών δομών που υπάρχουν στο σώμα μας, όπως τα οστά, οι αρθρώσεις, οι μύες, οι τένοντες, το δέρμα και η επιδερμίδα. Κατά μέσο όρο, το κολλαγόνο αντιπροσωπεύει το 30% των πρωτεϊνών που έχει το σώμα μας, ενώ το ποσοστό αυτό αγγίζει το 75% όσον αφορά το δέρμα!
Συνεπώς το κολλαγόνο έχει τεράστια σημασία για την σωστή και εύρυθμη λειτουργία του σώματος.
Με απλά λόγια το κολλαγόνο έχει ιδιότητες σημαντικές γιατί είναι αυτό που κρατά «κολλημένο» το σώμα μας και δεν το αφήνει να διαλυθεί. Είναι δηλαδή ένα είδος κόλλας (εξ’ ου και το όνομά του) που διατηρεί του ιστούς του σώματος και τα κύτταρά μας «κολλημένα» όπως το τσιμέντο κρατάει τα τούβλα του σπιτιού.
Μετά την ηλικία των 30 ετών η παραγωγή κολλαγόνου μειώνεται κατά 1-1,5% το χρόνο και αυτό έχει εμφανείς συνέπειες, ειδικά στο δέρμα. Άλλες συνέπειες της έλλειψης κολλαγόνου είναι συχνά η κούραση, οι πόνοι και μια γενικότερη μείωση της φυσικής απόδοσης. Πολλές ασθένειες χαρακτηριστικές του γήρατος, όπως η οστεοαρθρίτιδα, είναι στενά συνδεδεμένες με την ποσότητα του διαθέσιμου κολλαγόνου που υπάρχει στον οργανισμό.
Τα τελευταία χρόνια πολλές εταιρείες συμπληρωμάτων διατροφής προωθούν το υγρό πόσιμο κολλαγόνο για να εξισορροπήσουμε τη μείωση στη παραγωγή κολλαγόνου στο σώμα. Επιστημονικές μελέτες που έχουν γίνει αμφισβητούν την συνεισφορά του κολλαγόνου ως συμπλήρωμα διατροφής.
Το κολλαγόνο υπάρχει μόνο στις ζωικές τροφές (100 γραμμάρια κρέας περιέχουν περιέχουν 6 γραμμάρια κολλαγόνου).
Επιπλέον το κολλαγόνο είναι μια αρκετά μεγάλη πρωτεΐνη η οποία σε καμία περίπτωση δεν απορροφάται αν προηγουμένως δεν διασπαστεί στα δομικά της στοιχεία. Οι πρωτεΐνες που τρώμε διασπώνται στο στομάχι και το λεπτό έντερο ενώ το σώμα απορροφά τα δομικά στοιχεία που τις αποτελούν, δηλαδή τα αμινοξέα.
Στη συνέχεια τα αμινοξέα χρησιμοποιούνται για να συνθέσουν τις πρωτεΐνες που χρειαζόμαστε, μεταξύ των οποίων και το κολλαγόνο. Άρα δεν έχει σημασία τις πρωτεΐνες τρώμε διότι θα διασπασθούν κατά την πέψη.
Αυτό που έχει σημασία είναι να παίρνουμε όλα τα απαραίτητα αμινοξέα που χρειάζεται ο οργανισμός (το καλύτερο τρόφιμο από αυτής της πλευράς είναι το αυγό).
Το σώμα ενός υγιούς ανθρώπου που κάνει σωστή διατροφή δεν θα παράγει περισσότερο κολλαγόνο επειδή ο ίδιος καταναλώνει υγρό κολλαγόνο. Οι παραπανίσιες ποσότητες χρησιμοποιούνται απλά ως θερμίδες.
Πάντως η κατανάλωση υγρού, πόσιμου κολλαγόνου δεν είναι κάτι που μπορεί να έχει παρενέργειες, εκτός κι αν κάποιος καταναλώνει ήδη πολλές πρωτεΐνες οπότε έχουμε αύξηση της ουρίας στο αίμα.

Αθανασία Παπαλάμπρου

iator.gr


Οι ασθενείς με πρώιμο διαβήτη τύπου 1 («παιδικό») ζουν κατά μέσο όρο 16 χρόνια λιγότερα σε σχέση με τους μη διαβητικούς και δέκα χρόνια λιγότερα έναντι όσων διαγιγνώσκονται με την πάθηση σε μεγαλύτερη ηλικία


Οι άνθρωποι που διαγιγνώσκονται με διαβήτη τύπου 1 σε νεαρή ηλικία, αντιμετωπίζουν μεγαλύτερο κίνδυνο σοβαρών καρδιολογικών προβλημάτων και έχουν μικρότερο προσδόκιμο ζωής, σε σχέση με όσους έχουν ίδια διάγνωση αλλά σε μεγαλύτερη ηλικία, σύμφωνα με μια νέα βρετανο-σουηδική επιστημονική μελέτη.

Οι ασθενείς με πρώιμο διαβήτη τύπου 1 («παιδικό») ζουν κατά μέσο όρο 16 χρόνια λιγότερα σε σχέση με τους μη διαβητικούς και δέκα χρόνια λιγότερα έναντι όσων διαγιγνώσκονται με την πάθηση σε μεγαλύτερη ηλικία.

Όσοι διαβητικοί διαγιγνώσκονται πριν από την ηλικία των δέκα ετών, έχουν περίπου 30 φορές μεγαλύτερο κίνδυνο για σοβαρή καρδιοπάθεια και έμφραγμα σε σχέση με το γενικό πληθυσμό, ενώ αν η διάγνωση γίνει μεταξύ των 26 έως 30 ετών, ο καρδιαγγειακός κίνδυνος είναι αρκετά μικρότερος (περίπου εξαπλάσιος σε σχέση με τους μη διαβητικούς).

Εξάλλου, οι ασθενείς με πολύ πρώιμο διαβήτη τύπου 1 έχουν περίπου τετραπλάσια πιθανότητα να πεθάνουν πρόωρα από οποιαδήποτε αιτία και επταπλάσια να πεθάνουν από καρδιαγγειακή νόσο, σε σχέση με τους μη διαβητικούς. Ο αντίστοιχος κίνδυνος είναι μικρότερος (τριπλάσιος), αν η διάγνωση διαβήτη γίνει αργότερα, στην ηλικία των 26 έως 30 ετών.

Οι ερευνητές των πανεπιστημίων της Γλασκόβης και του Γκέτεμποργκ, με επικεφαλής τον καθηγητή Ναβίντ Σατάρ και τον δρα Αράζ Ρααουσανί, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο ιατρικό περιοδικό «The Lancet», ανέλυσαν σε βάθος δεκαετίας στοιχεία για πάνω από 27.000 άτομα με διαβήτη τύπου 1, καθώς και -για λόγους σύγκρισης- πάνω από 135.000 χωρίς διαβήτη.

Διαπιστώθηκε ότι το προσδόκιμο ζωής είναι μικρότερο για τις γυναίκες με πρώιμο διαβήτη σε σχέση με τους άνδρες: όσες εμφανίζουν την πάθηση πριν από την ηλικία των δέκα ετών, πεθαίνουν κατά μέσο όρο 18 χρόνια νωρίτερα από ό,τι οι μη διαβητικοί, ενώ οι άνδρες ασθενείς με εξίσου πρώιμο διαβήτη πεθαίνουν 14 χρόνια νωρίτερα. Για τους ασθενείς που εκδηλώνουν το διαβήτη τύπου 1 στην ηλικία των 26 έως 30 ετών, η μείωση του προσδόκιμου ζωής σε σχέση με τους μη διαβητικούς είναι κατά μέσο όρο δέκα χρόνια.

Οι καρδιαγγειακοί κίνδυνοι είναι επίσης μεγαλύτεροι στις γυναίκες: όταν η διάγνωση του διαβήτη γίνει πριν από την ηλικία των δέκα ετών, έχουν 60 φορές μεγαλύτερο κίνδυνο για καρδιοπάθεια και 90 φορές μεγαλύτερο για έμφραγμα σε σχέση με τους μη διαβητικούς. Ο κίνδυνος για τους άνδρες ασθενείς είναι αυξημένος κατά 17 και 15 φορές αντίστοιχα.

Ο διαβήτης τύπου 1 είναι η δεύτερη συχνότερη χρόνια πάθηση των παιδιών (περίπου το 85% όλων των περιστατικών διαβήτη έως την ηλικία των 20 ετών), αλλά δεν είναι ασυνήθιστο να διαγνωσθεί και σε ένα ενήλικο. Παγκοσμίως οι διαγνώσεις διαβήτη τύπου 1 σε ηλικίες κάτω των 14 ετών αυξάνονται με μέσο ετήσιο ρυθμό 3% μετά τη δεκαετία του 1980.

Περίπου οι μισές διαγνώσεις για διαβήτη τύπου 1 γίνονται πριν από την ηλικία των 14 ετών και για τους ανθρώπους αυτούς, σύμφωνα με τους επιστήμονες, υπάρχει ανάγκη για πιο έγκαιρη χορήγηση φαρμάκων όπως οι στατίνες και τα αντιυπερταστικά.

protothema.gr                         


Αλλεργία, κρυολόγημα ή παλινδρόμηση οξέων από το στομάχι; Πολλοί είναι οι λόγοι που μπορεί να νιώσουμε ενοχλήσεις στον λαιμό και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του βήχα μπορούν να μας βοηθήσουν να ανακαλύψουμε την αιτία του.


Ο βήχας είναι ένας «προστατευτικός μηχανισμός» του οργανισμού μας, καθώς εξασφαλίζει ότι η αναπνευστική οδός παραμένει ανοιχτή και ο αέρας κυκλοφορεί ανεμπόδιστα.
Εάν η ενόχληση αποτελεί εμπόδιο στην ομαλή αναπνοή, μπορεί να οφείλεται σε κάποια από τις παρακάτω αιτίες.

1. Οπισθορρινική καταρροή (αλλεργια/κρυολόγημα)

Ο βήχας στην περίπτωση αυτή είναι είτε ξηρός είτε υγρός. Η οπισθορρινική καταρροή είναι αποτέλεσμα της ροής βλέννας προς τον λαιμό λόγω αλλεργίας ή κρυολογήματος. Ο βήχας εκδηλώνεται επειδή η βλέννα ερεθίζει τις νευρικές απολήξεις. Στην περίπτωση οπισθορρινικής καταρροής, ο βήχας είναι συνήθως πιο έντονος το βράδυ και νιώθουμε ένα «γαργαλητό» στον λαιμό. Εάν ο βήχας οφείλεται σε αλλεργία, θα συνοδεύεται πιθανώς από φαγούρα στα μάτια και φτάρνισμα.

2. Άσθμα

Ο βήχας είναι ξηρός και συνοδεύεται από έναν ήχο που μοιάζει με συριγμό. Στα άτομα με άσθμα, υπάρχει φλεγμονή στην αναπνευστική οδό κι έτσι εκδηλώνονται δυσκολίες στην αναπνοή. Ο βήχας στην περίπτωση άσθματος συνήθως επιδεινώνεται τις βραδινές ώρες ή μετά από σωματική άσκηση. Άλλα συνήθη συνοδά συμπτώματα είναι το σφίξιμο στο στήθος, η δύσπνοια και το αίσθημα κόπωσης.

3. Γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση

Ο βήχας είναι ξηρός και σπασμωδικός. Η γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση εκδηλώνεται όταν οξέα του στομάχου μετακινούνται ανοδικά προς τον οισοφάγο. Τα στατιστικά δείχνουν ότι είναι από τις συνηθέστερες αιτίες του χρόνιου βήχα. Ο βήχας λόγω γαστροοισοφαγικής παλινδρόμησης συνήθως είναι πιο έντονος σε ύπτια θέση (ανάσκελα) ή μετά το φαγητό. Τυπική ένδειξη γαστροοισοφαγικής παλινδρόμησης είναι ο βήχας που εμφανίζεται αμέσως μόλις το άτομο ξαπλώνει για να κοιμηθεί. Ορισμένες φορές, άλλες ενδείξεις γαστροοισοφαγικής παλινδρόμησης, εκτός από τον βήχα, είναι η καούρα και η βραχνάδα στη φωνή.

4. Χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια

Ο βήχας είναι δυνατός και χρόνιος και συνοδεύεται από την παραγωγή βλέννας (κυρίως τις πρωινές ώρες). Τύποι χρόνιας αποφρακτικής πνευμονοπάθειας είναι η χρόνια βρογχίτιδα και το εμφύσημα. Στην περίπτωση ΧΑΠ, ο βήχας συνήθως υποχωρεί όσο περνά η μέρα. Η δύσπνοια (ιδιαίτερα μετά τη γυμναστική), ο συριγμός, η κόπωση και το σφίξιμο στο στήθος είναι μερικά από τα συνήθη συμπτώματα της ΧΑΠ.

5. Πνευμονία

Αρχικά ο βήχας είναι ξηρός, όμως μετά από μερικές ημέρες γίνεται υγρός και συνοδεύεται από την παραγωγή κιτρινωπής, πρασινωπής ή κοκκινωπής (με αίμα) βλέννας. Ο πυρετός, τα ρίγη, η δύσπνοια και ο πόνος κατά το βήχα είναι μερικά από τα συνήθη συμπτώματα της πνευμονίας.

6. Κοκκύτης

Ο βήχας είναι έντονος και παροξυσμικός (απότομη εισπνοή αέρα που ακολουθείται από επαναλαμβανόμενες προσπάθειες για βήχα). Αν και τα εμβόλια είχαν βοηθήσει να περιοριστούν σημαντικά τα περιστατικά κοκκύτη, τα τελευταία χρόνια παρατηρείται έξαρση κρουσμάτων σε ορισμένες περιοχές του πλανήτη. Τα πρώτα συμπτώματα του κοκκύτη μοιάζουν με αυτά του κοινού κρυολογήματος: ρινική συμφόρηση, καταρροή, παραγωγή δακρύων και βήχας. Μετά από μία εβδομάδα περίπου, εκδηλώνεται ο χαρακτηριστικός βήχας.
Εάν ο βήχας επιμένει για αρκετές ημέρες και δεν υποχωρεί με συμβατικές θεραπείες και ξεκούραση, επιβάλλεται η επίσκεψη στο γιατρό.

onmed.gr